BİR NAMAZIN SEYRİ....

Kiyamınla kıyametini baslatıyorsun. Kalk ayaga. Kıbleye yonel. Tekbir getir. "Allahuekber. ." Ayagına takılan, yolunu kesen, emellerini yok eden, hayallerini engelleyen ne varsa, hepsinden daha buyuktur O. Ayagına takılanı kaldıracak inceligi, emellerini gerceklestirecek sefkati, seni hayallerine eristirecek gücü O'nun büyüklügünde bulacaksın. Bunu bilerek, teslim ol Rabbine, kaygılarını ve korkularını rahmetinin kucagına bırak usulca. Kaldır ellerini ve bir gün nasılsa huzurunda hareketsiz kalacak bu bedeni, bütün hücreleriyle O'na teslim et. Ayaga kalk ve "buradayım ey Rabbim" de. "Evinden kaçan kulun, yuvadan uçan kölen yine Sana geldi. Buradayım! Geldim! Huzurundayım!"
Elini baglamakla kötülükten çekiliyorsun. Dünya telaşının nabızlarını ne kadar da kuvvetli alıyorsun. Öyle bir rüya ki dünya, icinde uykunu da uyanıklıgını da kaybetmişsin, uyanmaktan korkuyorsun. Rüyasinda gördüğü rüyayı anlatan adam gibi, kendini uyanık sandığın yerde uykunun en derin yerindesin. Kendini burada kalmaya razı etmişsin, şimdiye razı olmussun. Ötesine gönlün de gözün de kapalı.

Iste simdi, dunya telaşını ellerinle geriye atıp tekbir getiriyorsun. Büyük bildiklerinden de büyük olanın huzurunda kaygılarını küçültüyorsun, telaslarını durultuyorsun, korkularını dağıtıyorsun. Sag elini sol elinin üzerine koyup serden el cekip hayra uzanıyorsun, yokluktan yüz cevirip varlıgın kalbine akıyorsun. Varlığın göğsünde cılız bir nefes kadar hafifliyor, sadeleşiyorsun.
"Subhaneke" fısıltısında, sonsuz gürültüler ortasında, bitmez telaslar arasında, meyvesiz koşturmalar sonrasında Seni işiten, en ince sızılarına, en gizli arzularına kulak veren Rabbinle tanışıyorsun.
Eğilmekle dogrultuyorsun kendini. Rukularında koca bir dunyanın yükünü atıyorsun omuzlarından. Azim olan Rabbinin huzurunda egilip başkalarına izzetini ilan ediyorsun. "Subhane Rabbiye'l-Azim." Bedenin eğiliyor; ruhun dogruluyor. Başın alçalıyor; kalbin duruluyor. Yüzün yere dönüyor; alnına rahmet dokunuyor. Yalnızlaşıyorsun rukûda; telaşlarda unuttugun, dünya çölünde kaybettigin kendini yeniden buluyorsun.
Tutup dizlerinden kendini kendine doğru cekiyorsun. Kendine gelmek icin kendinden geçiyorsun.
Oturmakla hayatin kalbinde yer tutuyorsun. Tahiyyata otur simdi ve gozlerini ellerine kilitle. Diri olan her seyin selamini soylerken dirileri diriltene, ölüleri diriltene dön, ellerini eline vereni bil.
Ellerinin ne kadar da küçük kaldığını hatırla hırsların karşısında. Elinde kalanların seni avutamayacağını anla. Sahiplendiklerinin hepsi avuclarının içinde ama avucun boş olacak bir gün.
Biriktirdiklerinin hepsi simdi yanında ama avucun bosalacak bir günün akşamında.
Secde ederek başını göğe agdırıyorsun. Yüzünü topraga sür şimdi. Evine dön. Silana koş. "Subhane Rabbiye'l-A'la." Basini yere koyarak sıfırla kendini. Rabbine de ki: "Sen varsin. Sen a'lasın. Eksiklikten uzaksın, noksanlıktan muallasın, kusurdan mukaddessin. Kusur bende. Benden yana eksiklik. Bende saklı acizlik. Bende bekler fakirlik. Yalnız Sana muhtac olma zenginligimdir secdem. Yalnız Sana kul olma serefimdir secdem." Secdeler ruhunun saltanatıdır. Varlıgını huzurunda hicledigin andir secden. Rabbinin sahdamarı yakınlıgından kalbine yakınlıklar emdigin yerdir secde. Ruhunun mustular buldugu demdir. Miracının 'kab-i kavseyn'idir secde. Seni beni aradan çıkardıgın yerdir secde. De ki: "Dedigini yapıyorum, secde edip yaklasıyorum. Sana yaklasıyorum. Tüm uzaklıkları uzaklara bırakıyorum. Tüm aldanısları tuzaklarda bırakıyorum."

De ki: "Yuzumde secdelerimin izini bırak ey Rabbim. Alnıma rahmetinin nefhasını bırak ey Rabbim. Kalbime En Sevgili'nin askını bırak ey Rabbim. Secdemden dirilt beni. Secdemde öldür beni. Secdemde durult beni. Secdemde dogrult beni."
Tenini kalbine bitistiriyor her namaz. Ve sabah gelince yeniden, tenine dokunur ötelerin hülyası. Göğsüne değer bin Isa nefhası. Yusuf kokulu gömlekler sarılır tenine. Musa gibi ellerini gogsunden çıkarırsın. Uzakta bir ateş görmüşsün gibi kıvılcımlanır gökler. Yeniden dirilir gibisin.
Unuttugunu da unuttugunu hatırlarsın yastıgının kuytusunda. Rüyalardan dönersin. Yeniden yuklenirsin hicranları. Biriktirmeye baslarsın yeniden. Cogaltmaya ayarlarsın kendini yine. Lakin, hala yırtıktır hayatın cepleri.
Ayaklarının ucuna dokuluyor zamanın parcaları. Bir secdenin pınarında söndürüyorsun kalbinin yangınlarını.

eshan